Хишти арзон дидед — ҳамон лаҳза нахаред. Аввал як чизро санҷед. Вақте хона месозем, табиист, ки мехоҳем пулро сарфа кунем.
Аммо танҳо ба нархи як дона хишт нигоҳ кардан хато аст. Чаро? Чунки муҳимаш на танҳо “чанд сомонӣ?” аст.
Муҳимаш ин аст: барои сохтмони шумо ин хишт то чӣ андоза мувофиқ аст? Масалан, як оила солҳои зиёд пул ҷамъ мекунад, то хона созад.
Агар хишт барои кори интихобшуда мувофиқ набошад, баъд метавонад харҷи иловагӣ пайдо шавад.
Ин ҷо сарфа кардан бояд оқилона бошад. Пеш аз харид 3 чизро пурсед:
1. Ин хишт барои кадом қисми сохтмон мувофиқ аст?
2. Андоза ва хусусиятҳояш чӣ гунаанд?
3. Барои ҳаҷми кори ман чанд дона лозим мешавад?
Хишти арзон муҳим нест. Хишти дуруст барои кори шумо муҳим аст.Агар хона месозеду намедонед чӣ қадар хишт лозим мешавад, андозаи деворро нависед. Ман роҳашро сода мефаҳмонам.